Ochrona zróżnicowania biologicznego
Vattenfall jest silnie zaangażowany w ochronę flory i fauny w otoczeniu swoich zakładów.
Jest to częsty warunek uzyskania zgody od regulatora na działalność elektrowni i elektroenergetycznych sieci dystrybucyjnych. Na niektórych obszarach odpowiedzialność za ochronę otaczającej przyrody, którą wzięliśmy na siebie, jest zdecydowanie większa od wymagań prawa.
Podczas gromadzenia danych do certyfikowanej środowiskowej deklaracji produktu (EPD) została opracowana metoda biotopu (w Grupie Vattenfall w Szwecji) do ilościowego określania wpływu na zróżnicowanie biologiczne. Metoda ta jest narzędziem do ilościowego określania wpływu na biologiczne zróżnicowanie życia na lądzie i w wodzie.
W północnej Szwecji Vattenfall założył kilka stref chronionych wzdłuż rzeki Lule, żeby utrudnić eksploatację tych terenów w przyszłości. Obszary te są lub mogą być siedliskiem rzadkich gatunków zwierząt i roślin. Ochrona tych obszarów obejmuje utworzenie długoterminowych planów opieki w celu zachowania lub rozwoju ich walorów ekologicznych. Obszary te są regularnie inwentaryzowane, a turyści mają dostęp do ich wyznaczonych części.
W Niemczech fundacja Vattenfall Europe Umweltstiftung od momentu swojego powstania w 1994 r. sfinansowała ponad 112 projektów ekologicznych. Działa w niej niezależny komitet przedstawicieli społecznych. Głównym celem założenia fundacji było finansowanie przedsięwzięć w zakresie ochrony przyrody północnych Niemiec, ale również realizacja projektów ekologicznych i oświata ekologiczna.
Z aktualnych badań przeprowadzonych przez Vattenfall wynika, że wiele zagrożonych gatunków chroni się na terenach położonych bezpośrednio pod napowietrznymi sieciami elektroenergetycznymi. W takich miejscach biotop przypomina ten z otwartych przestrzeni, powszechnie spotykanych w czasach, kiedy w szwedzkim krajobrazie dominowały charakterystyczne małe gospodarstwa. Niektóre odcinki szwedzkiego korytarza energetycznego Vattenfall zostały włączone do programu Natura 2000. Oznacza to, że są to cenne naturalne siedliska, które należy zachować przy pomocy i za pieniądze UE w celu ochrony zróżnicowania biologicznego.
Elektrownie wodne mają duży wpływ na zróżnicowanie biologiczne rzek i strumieni, szczególnie na tarliska i ich dostępność dla ryb. W związku z tym na niektórych regulowanych rzekach, gdzie tarliska występują w górę od elektrowni, zbudowano specjalne drabinki dla łososi i pstrągów. Co roku Vattenfall wpuszcza do rzek i strumieni ponad 1,3 miliona ryb.
Ze względu na zróżnicowaną działalność i dużą liczbę obiektów Vattenfall informacje o statusie ochronnym i zróżnicowaniu biologicznym zbiorników wodnych są przetwarzane lokalnie, ponieważ jest to metoda najskuteczniejsza.
Przejdź bezpośrednio do:Początek tekstu , Szukaj , Główna nawigacja , Podnawigacja , Metanawigacja , Początek strony
